W czasach swojej świetności whisky Cambus była bardzo ceniona przez blenderów. Reklama zamieszczona przez DCL w The Daily Mail w 1906 roku opisywała Cambus Pure Grain Whisky jako „whisky o wysokim poziomie indywidualności – odróżniającej się od wszystkich innych osobliwą delikatnością i urokiem smaku – łagodnego i aksamitnego". Cambus pojawił się też jako 13-latek, 15-latek i w butelkowaniu bez oznaczenia wieku. Wyszła też wersja 40-letnia w wydaniach specjalnych Diageo 2016. 

Historia marki

Cambus był kolejną destylarnią zbożową z Lowlands, które stanowiły podstawę DCL pod koniec XIX wieku. Odegrały one także główną rolę w nadaniu spirytusowi zbożowemu tytułu „whisky”.

W 1806 roku mężczyzna imieniem John Moubray przekształcił nieczynny młyn w Alloa, położony nad brzegiem rzeki Deveron, w gorzelnię słodu. Działała ona jako mała fabryka do 1836 roku, kiedy Moubray zmienił kierunek biznesu, instalując dwa destylatory Stein do destylacji whisky zbożowej. Cambus prowadzono jako firmę rodzinną przez większość XIX wieku. Interes przeszedł do syna Johna (Jamesa) i następnie wnuka (Roberta). Ekspansja ugruntowała Cambus jako jedną z największych destylarni zbożowych w Szkocji. Budynki firmy były rozłożone na 8-akrowym terenie, a do każdego magazynu dobudowano bocznice kolejowe.

W 1856 roku, aby zabezpieczyć interes w okresie wahań popytu na whisky zbożową, sześć największych destylarni zbożowych w Lowlands zgodziło się na roczny podział rynku między siebie. Cambus otrzymał przydział 10,5%. Cambus również zawarł podobną umowę w 1865 roku, tym razem z destylarniami Adelphi, Cameronbridge Yoker i Port Dundas. W 1877 roku stał się natomiast jedną z firm założycielskich DCL. Grupa w 1882 roku przejęła sąsiednią gorzelnię Cambus Old Brewery, aby umożliwić dalszą ekspansję marki.

Dalsza historia marki Cambus

Był okres, kiedy to destylatorzy alkoholu słodowego rozpoczęli bunt przeciwko używaniu terminu „whisky” w odniesieniu do spirytusu zbożowego. Grupa DCL, która zarządzała kilkoma destylarniami zbożowymi użyła Cambusa, aby wpłynąć korzystnie na opinię publiczną. W 1906 roku w „Daily Mail” umieszczono na pierwszej stronie reklamę Cambus Pure Grain Whisky, którą leżakowano przez około siedem lat, aby „dać społeczeństwu możliwość samodzielnego osądzenia, jak wygląda whisky zbożowa”. Był to oczywisty chwyt marketingowy, który miał przekonać opinię publiczną i orzekające w tej sprawie sądy. Gorzelnicy słodu przegrali, a po ogłoszeniu orzeczenia przez Komisję Królewską z 1908 roku reklamę po cichu wycofano.

Po tym, jak znalazł się w centrum uwagi, Cambus przeżył swoje trudne chwile, kiedy to zamknięto go na kolejne 23 lata przez duży pożar. Zakład w końcu ponownie otwarto w 1937 roku i niestety ponownie zamknięto podczas II wojny światowej. Wreszcie, pod koniec wojny, DCL rozpoczęło okres inwestycji, a zakład stopiowo rozbudowywano.

Cambus ostatecznie zamknięto w 1993 roku w ramach reorganizacji jaką prowadzilo Diageo. Przeznaczono na nią 100 milionów funtów. Zlikwidowano zakład, a teren przekształcono w rozlewnię beczek i magazyny. W 2011 roku miejsce dostało nowe życie, ponieważ Diageo zbudowało na miejscu nową bednarnię za 9 milionów funtów, przenosząc operacje bednarskie z pobliskiego Carsebridge i Dundashill w Glasgow. 

Ciekawostki

- Nazwa Cambus oznacza z gaelickiego "zakole rzeki".
- Blisko gorzelni Cambus mieszkał kiedyś Magnus Pyke, angielski naukowiec i naukowy doradca rządowy.